Nati
Door: webmaster
Blijf op de hoogte en volg Familie
20 April 2010 | Hongarije, Kisléta
Vandaag hebben we een bezoek gebracht aan Nati. Dit verliep een beetje moeizaam.
De poort naar het ziekenhuis zat dicht. Er hing een doorweekt briefje aan het hek. Dit konden we dus niet lezen, maar anders hadden we het vast ook niet gesnapt :)
Vol goede moed naar de bewaker getogen die erg nors keek. Gevraagd of het niet mogelijk was om een bezoekje te brengen. Antwoord: NEE. Natuurlijk lieten we ons niet met een kluitje het riet insturen en we hebben dan ook gevraagd: Waarom niet? Antwoord: VIRUS. Aha, dat was duidelijk. Net toen we wilden gaan, kwam er iemand naar buiten. Deze meneer heeft een paar woorden gewisseld met de bewaker en toen mochten we ineens wel doorlopen. Jullie horen het wel als we nu een enge ziekte hebben opgelopen!
Nati was erg blij om ons te zien maar nog blijer was ze met het kadootje van Anna Karin, Thomas en Mathijs. Later sloeg ze echter helemaal om. Ik had even op haar kamer gekeken en toen vroeg ze wanneer ze terug mocht. Toen ik zei dat dat nu nog niet mogelijk was, werd ze heel erg kwaad. Ze duwde mij en de kinderen weg en zei dat we weg moesten. Ze was helemaal klaar met ons. De deur ging dicht! Om de paar minuten kwam ze even kijken en vroeg waarom we nog niet weg waren. Later heeft ze nog wel even bij ons gezeten.
Ik vind het heel erg triest om dit te zien. Het is duidelijk dat ze niet weet wat ze met onze aandacht aan moet. Ik begrijp ook niet zo goed waarom ze in het ziekenhuis is. Voor zover wij kunnen beoordelen, heeft er nog geen operatie plaatsgevonden. Ze moet zo lang blijven! En er zitten nog drie kinderen uit 'ons tehuis'. Wij kunnen het ons echt niet voorstellen. Dan ben je vier of negen jaar en dan word je alleen naar het ziekenhuis gestuurd. Weg uit je vertrouwde omgeving en (bijna) geen bezoek.
Ik kan jullie trouwens ook nog niet vertellen of de kaarten zijn aangekomen. We hebben ze niet gezien op de kamer van Nati en ze heeft het er ook niet over gehad. Volgende keer zal ik voorzichtig informeren.
Nog een heel ander verhaal. Een typisch geval van goed voorbeeld doet volgen. Jelle haalde gister Feije van school. De juf en Jelle hebben blauw gelegen van het lachen. Twee jongens hadden een knuffeleend. Och, wat lief denk je dan. Maar nee hoor, ze pakten een mes erbij (ze waren aan het eten), legden het ding alvast in een pan en probeerden het de strot door te snijden. Waar zouden ze dat nou gezien hebben????
De poort naar het ziekenhuis zat dicht. Er hing een doorweekt briefje aan het hek. Dit konden we dus niet lezen, maar anders hadden we het vast ook niet gesnapt :)
Vol goede moed naar de bewaker getogen die erg nors keek. Gevraagd of het niet mogelijk was om een bezoekje te brengen. Antwoord: NEE. Natuurlijk lieten we ons niet met een kluitje het riet insturen en we hebben dan ook gevraagd: Waarom niet? Antwoord: VIRUS. Aha, dat was duidelijk. Net toen we wilden gaan, kwam er iemand naar buiten. Deze meneer heeft een paar woorden gewisseld met de bewaker en toen mochten we ineens wel doorlopen. Jullie horen het wel als we nu een enge ziekte hebben opgelopen!
Nati was erg blij om ons te zien maar nog blijer was ze met het kadootje van Anna Karin, Thomas en Mathijs. Later sloeg ze echter helemaal om. Ik had even op haar kamer gekeken en toen vroeg ze wanneer ze terug mocht. Toen ik zei dat dat nu nog niet mogelijk was, werd ze heel erg kwaad. Ze duwde mij en de kinderen weg en zei dat we weg moesten. Ze was helemaal klaar met ons. De deur ging dicht! Om de paar minuten kwam ze even kijken en vroeg waarom we nog niet weg waren. Later heeft ze nog wel even bij ons gezeten.
Ik vind het heel erg triest om dit te zien. Het is duidelijk dat ze niet weet wat ze met onze aandacht aan moet. Ik begrijp ook niet zo goed waarom ze in het ziekenhuis is. Voor zover wij kunnen beoordelen, heeft er nog geen operatie plaatsgevonden. Ze moet zo lang blijven! En er zitten nog drie kinderen uit 'ons tehuis'. Wij kunnen het ons echt niet voorstellen. Dan ben je vier of negen jaar en dan word je alleen naar het ziekenhuis gestuurd. Weg uit je vertrouwde omgeving en (bijna) geen bezoek.
Ik kan jullie trouwens ook nog niet vertellen of de kaarten zijn aangekomen. We hebben ze niet gezien op de kamer van Nati en ze heeft het er ook niet over gehad. Volgende keer zal ik voorzichtig informeren.
Nog een heel ander verhaal. Een typisch geval van goed voorbeeld doet volgen. Jelle haalde gister Feije van school. De juf en Jelle hebben blauw gelegen van het lachen. Twee jongens hadden een knuffeleend. Och, wat lief denk je dan. Maar nee hoor, ze pakten een mes erbij (ze waren aan het eten), legden het ding alvast in een pan en probeerden het de strot door te snijden. Waar zouden ze dat nou gezien hebben????
-
21 April 2010 - 05:43
Hennie Ut Boksum:
Goeiemoarn famylje,
Jimme witte dat ik meastentiids net sa trou bin mei kaartsjes skriuwen mar yn dit gefal hie ik der wol ien op de post dien. (efkes foar jimme ynformaasje)
fierder moat ik sizze dat jimme wol echte trochsetters binne.
Der is faak wat te oerwinnen en dat slagget jimme aardich.
Ik bin bliid dat de famylje it sa goed hân hat.
Nije wike geane der wer famyljeleden nei jimme.
Hâld fol en oant in oar ferhaal
-
22 April 2010 - 20:56
Herman Lubberts:
Beste Jelle, Renske en bern,
Moai om sa op de hichte te bliuwen fan jim avontûren dêr. De tiid fleant ek al wer foarby. Ik begryp dat jim goed dwaande binne foar de bern dêr, mar dat it ek net altiten tafalt om it eltsenien nei de sin te dwaan. Hiel folle sterkte dêr en fierders it allerbeste tawinske dêr! Hertlike groetnis fan Herman (noch hieltyd út Schwarzenfeld). -
27 April 2010 - 20:51
Anna Karin:
Goh wat giet it der dochs oars as hjir he. Apart dat se sa'n mokkeltsje dan mar yn it sikehûs hâlde wylst der eins noch neat bart. Lestich en moai dat jimme trochsette en der dochs hinne gean!
Hoe giet it mei jim Hongaars?
En die ein, ik sjuch it foar mij .. ;-)
Wij sille sneon in wike nei Spanje. De bern krije freed fekânsje. Ha jim bern ek maaiefekânsje ? -
29 April 2010 - 10:56
Heit:
It kin frjemd rinne soms. Juster wie ik nei de stasjonskapper en wa siet der ûnder it mes? Anna Karin har heit. Hy soe mei de bern nei Spanje. En ik woe knipt wurde om't ik nei Hongarije sil. Moai net? No Jelle, Renske en bern: Pytsje en ik komme der oan. Wy hoopje dat wy krekt sa'n goede reis ha sille as dat Brecht-en-dy hiene. Oant sneon dan mar, sille wy sizze. -
30 April 2010 - 17:42
Tante Roelie:
leuk al die reisverslagen en alle foto's Ik heb er van genoten het gaat jullie verder goed
groetjes -
02 Mei 2010 - 13:32
Tryn:
Hoi allegear,
fan jimme heit begriip ik dat it in Kisleta juster 28 gr. wie. No hjer is it een stik kalder. Jan en pytsje hebben een goede week uit gezocht om er heen te gaan. In nederland zijn de temperaturen gezakt en daar is het heerlijk weer. Hopelijk is dat over 14 dgn nog steeds zo, want dan kom ik die kant uit. Ik heb Nati ook een kaartje gestuurd maar wie weet hangt het wel bij iemand anders op de kamer, als er maar iemand blij mee is dan vind ik het prima. Gister even met Beppe naar Ellen en Yvo geweest om hun verjaardagen te vieren. Hier is verder alles prima (behalve het weer) en ik hoop dat jullie het ook een week uitkunnen zingen met die gasten die jullie nu hebben. Groetjes en oant sjen.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
