De lêste dagen
Door: webmaster
Blijf op de hoogte en volg Familie
17 Augustus 2010 | Hongarije, Kisléta
We binne dwaande mei de lêste dagen en dat is in hiel apart gefoel. Soms woe ik mar dat ik al wer thús wie en soms wol ik echt net fuort. De bern hawwe der noch net safolle lêst fan, dy sjogge der foaral nei út om harren freontsjes en freondintsjes wer te sjen. Wy besykje dochs mar safolle mooglik te genietsjen fan de lêste dingen.
Foarich wykein hat Julia hjir iten. Sy wurket sels ek yn in bernetehûs. We hawwe dus hiel wat ervaringen útwiksele. Omdat sy in pear kear foar langere tiid yn Nederlân wurke hat, begrypt se hiel goed ús frustraasjes. Op dit momint is se oan it sollisitearjen yn Nederlân, wa wit sjogge we har dêr wer.
Foar it wynfestival yn Tokaj yn oktober hawwe we in reklameboerd makke foar it tehûs. Se sille hjir mei in pear meiwurkers hinne om spul te ferkeapjen. Bernd Osten stelt syn tún hjirfoar iepen. Wy hoopje dat it in grut sukses wurdt.
Ofrûne wike wie ien fan de bewenners hjir op besite. Hy fynt it o sa spitich dat wy fuortgeane. It is leuk om te sjen hoe't it er mei ús bern omgiet. Sels seit er dat er Tjitske syn twadde heit is. As se yn syn eagen wat ferkeard docht, wurdt der fuortendaliks wat fan sein. Hy is drok dwaande om kleden foar ús te meitsjen. Neffens my hat er al trije klear. Wêr't we dy aansen litte moatte, wit ik noch net mar leaf is it wol.
Jelle hat nei Oekraïne west. We woenen hjir eins noch ris in wykein hinne mar dat is der net fan kommen. Kollega's geane der wol ris hinne te boadskipjen. Jelle mocht wol mei. Woansdei soe it heve, 6.30 klearstean. Jim riede it al, al wa't der kamen, de kollega's net! Jelle hat in oere wachte en is doe nei it tehûs gongen. Se wienen oan it wurk. De man dy't it tasein hie, hie de jûns fantefoaren de oare kollega belle: "Moarn geane we fuort". Mar dy kollega hie net frij. It komt net yn sokke minsken op om ús dan ek even yn te ljochtsjen. Wy hienen beide frijnommen omdat ik net mei trije bern nei it wurk wol.
Mar enfin, freed gong it dan echt troch. Neffens Jelle is it in moai lân mar ek hjir in protte earmoede. Se binne troch in sigeunerghetto riden. Dy minsken wenje yn túnhúskes, dat is net bêst. Drank, benzine en sigaretten ensfh. binne hiel goedkeap. Mar ast de grins wer oer wolst, moatst aardich skowe. Se binne o sa korrupt. Ast betellest meist sa trochride, sa net dan helje se dyn hiele auto oer de kop. Omdat in oare grinsoergong tocht wie, hawwe de mannen lang wachte by de grins. Trije oeren! Se wienen bliid dat se wer oan de oare kant wienen.
Ien fan de mannen dy't meiwie, hat earst frachtweinsjauffeur west. Hy hat meimakke dat er oardelmoanne (ja sa'n 40 dagen) by de grins wachtsje moast. Dan is dit noch peanuts.
Yn ús lêste wykein hjir hienen we mar leafst twa túnfeesten. Lokkich wie it waar moai. Suver al wer te hyt. De earste wie yn Tokaj by freonen fan Bernd Osten. We hawwe lekker iten en it wie gesellich. Nei it feest binne we mei de hiele klup op de boat fuort west. Dat wie hearlik, in lekker wyntsje.
Snein wienen we op besite by de direktrise. Ek hjir lekker fleis fan de grill, it smakket echt folle lekkerder as yn Nederlân! Ek dizze middei wie it benaud. Doe't we fuort moasten, barstte de bui los. It wie needwaar. It reinde sa hurd dat ik hast neat mear seach, allegearre fjoer oan de loft, hurde wyn, stikken fan beammen oer de dyk. Ik wie bliid dat we wer thúswienen. En dêr sieten we wer yn it donker. Stroomstoaring! En it hat wer lang duorre. Fjouwerentweintich oeren letter wie it der earst wer op. En hast de hiele dei gjin wetterdruk. Mar we binne sa stadichoan al hiel wat wend.
Jelle is noch al oan it wurk. Ik bin drok oan it waskjen, himmeljen en ynpakken. Undertusken hawwe we it noch drok mei Feije syn streken. Hy hat fannewike in oar jonkje in lyts gat yn de holle slein. Hy hie wat yn de hannen dat nochal skerp wie. Letter hat er it wer goedmakke mei wol hûndert tútsjes en kroepkes. Se wienen dêr wol wat wend. In twilling gong elkoar ek wol ris te liif mei stiennen.
Ek hat er de keuken blank setten. Koe mem in healoere dweilje. Dat heart derby as je in jonge hawwe. Al hoewol't famkes der ek wol wat meikinne. De direktrise hat in beppesizzer fan goed ien jier. Se hie de kaaien krigen om mei te boartsjen. Mar wat docht se? Se draaft as in spear nei it húske, docht de doar ticht en goait de kaaien sa yn de wc-pot.
Ja, as it by in oar bart is it altyd leuker!
Moarn hawwe we it ôfskied fan de bern. Dêr dogge we noch wol even ferslach fan.
Foarich wykein hat Julia hjir iten. Sy wurket sels ek yn in bernetehûs. We hawwe dus hiel wat ervaringen útwiksele. Omdat sy in pear kear foar langere tiid yn Nederlân wurke hat, begrypt se hiel goed ús frustraasjes. Op dit momint is se oan it sollisitearjen yn Nederlân, wa wit sjogge we har dêr wer.
Foar it wynfestival yn Tokaj yn oktober hawwe we in reklameboerd makke foar it tehûs. Se sille hjir mei in pear meiwurkers hinne om spul te ferkeapjen. Bernd Osten stelt syn tún hjirfoar iepen. Wy hoopje dat it in grut sukses wurdt.
Ofrûne wike wie ien fan de bewenners hjir op besite. Hy fynt it o sa spitich dat wy fuortgeane. It is leuk om te sjen hoe't it er mei ús bern omgiet. Sels seit er dat er Tjitske syn twadde heit is. As se yn syn eagen wat ferkeard docht, wurdt der fuortendaliks wat fan sein. Hy is drok dwaande om kleden foar ús te meitsjen. Neffens my hat er al trije klear. Wêr't we dy aansen litte moatte, wit ik noch net mar leaf is it wol.
Jelle hat nei Oekraïne west. We woenen hjir eins noch ris in wykein hinne mar dat is der net fan kommen. Kollega's geane der wol ris hinne te boadskipjen. Jelle mocht wol mei. Woansdei soe it heve, 6.30 klearstean. Jim riede it al, al wa't der kamen, de kollega's net! Jelle hat in oere wachte en is doe nei it tehûs gongen. Se wienen oan it wurk. De man dy't it tasein hie, hie de jûns fantefoaren de oare kollega belle: "Moarn geane we fuort". Mar dy kollega hie net frij. It komt net yn sokke minsken op om ús dan ek even yn te ljochtsjen. Wy hienen beide frijnommen omdat ik net mei trije bern nei it wurk wol.
Mar enfin, freed gong it dan echt troch. Neffens Jelle is it in moai lân mar ek hjir in protte earmoede. Se binne troch in sigeunerghetto riden. Dy minsken wenje yn túnhúskes, dat is net bêst. Drank, benzine en sigaretten ensfh. binne hiel goedkeap. Mar ast de grins wer oer wolst, moatst aardich skowe. Se binne o sa korrupt. Ast betellest meist sa trochride, sa net dan helje se dyn hiele auto oer de kop. Omdat in oare grinsoergong tocht wie, hawwe de mannen lang wachte by de grins. Trije oeren! Se wienen bliid dat se wer oan de oare kant wienen.
Ien fan de mannen dy't meiwie, hat earst frachtweinsjauffeur west. Hy hat meimakke dat er oardelmoanne (ja sa'n 40 dagen) by de grins wachtsje moast. Dan is dit noch peanuts.
Yn ús lêste wykein hjir hienen we mar leafst twa túnfeesten. Lokkich wie it waar moai. Suver al wer te hyt. De earste wie yn Tokaj by freonen fan Bernd Osten. We hawwe lekker iten en it wie gesellich. Nei it feest binne we mei de hiele klup op de boat fuort west. Dat wie hearlik, in lekker wyntsje.
Snein wienen we op besite by de direktrise. Ek hjir lekker fleis fan de grill, it smakket echt folle lekkerder as yn Nederlân! Ek dizze middei wie it benaud. Doe't we fuort moasten, barstte de bui los. It wie needwaar. It reinde sa hurd dat ik hast neat mear seach, allegearre fjoer oan de loft, hurde wyn, stikken fan beammen oer de dyk. Ik wie bliid dat we wer thúswienen. En dêr sieten we wer yn it donker. Stroomstoaring! En it hat wer lang duorre. Fjouwerentweintich oeren letter wie it der earst wer op. En hast de hiele dei gjin wetterdruk. Mar we binne sa stadichoan al hiel wat wend.
Jelle is noch al oan it wurk. Ik bin drok oan it waskjen, himmeljen en ynpakken. Undertusken hawwe we it noch drok mei Feije syn streken. Hy hat fannewike in oar jonkje in lyts gat yn de holle slein. Hy hie wat yn de hannen dat nochal skerp wie. Letter hat er it wer goedmakke mei wol hûndert tútsjes en kroepkes. Se wienen dêr wol wat wend. In twilling gong elkoar ek wol ris te liif mei stiennen.
Ek hat er de keuken blank setten. Koe mem in healoere dweilje. Dat heart derby as je in jonge hawwe. Al hoewol't famkes der ek wol wat meikinne. De direktrise hat in beppesizzer fan goed ien jier. Se hie de kaaien krigen om mei te boartsjen. Mar wat docht se? Se draaft as in spear nei it húske, docht de doar ticht en goait de kaaien sa yn de wc-pot.
Ja, as it by in oar bart is it altyd leuker!
Moarn hawwe we it ôfskied fan de bern. Dêr dogge we noch wol even ferslach fan.
-
17 Augustus 2010 - 18:54
Martine:
Al weer een jaar om???Tjeeh,snel hoor.
Maar jullie zijn weer welkom op de swannedrift hoor...
groetjes -
18 Augustus 2010 - 09:09
Pietrik:
Wij vinden het heel fijn dat jullie weer thuis komen. maar ik kan me voorstellen dat afscheid nemen daar ook heel lastig is na al die fijne contacten. Tot gauw.
Groeten Pietrik+ familie -
18 Augustus 2010 - 17:46
Brecht:
He lieve familie,
jeetje wat gek dat jullie zondag alweer thuiskomen!! We hebben er erg zin in om jullie weer te zien. Jullie huis is inmiddels weer spik en span;)
Succes met de laatste dingetjes en vooral met het afscheid nemen daar, dit is altijd even moeilijk!
Liefs DP en B
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
