Dicht bij de natuur
Door: webmaster
Blijf op de hoogte en volg Familie
29 Juni 2010 | Hongarije, Kisléta
Vorige week kwam Ymkje mij opgetogen iets vertellen. "Mem, heit en ik meie tiisdei by it bargeslachtsjen sjen!" Ik kon me niet voorstellen wat hier zo leuk aan is, maar goed, ieder zijn meug.
Toen Tjitske dit hoorde, wilde ze ook wel graag mee. Vanochtend vroeg uit de veren want het slachten begon om 6 uur. Er worden hier bij het tehuis varkens gehouden en iedere dinsdag wordt er een geslacht.
De meisjes vonden het geweldig interessant. Het beest stond al alleen in een hok. Door vier mannen werd het vastgehouden en een daarvan stak een mes in de keel. Volgens de dames gilde het beest verschrikkelijk. Het bloed werd opgevangen, dat krijgen de kinderen morgen bij het ontbijt. Eet smakelijk :)
Daarna kon het in stukken snijden beginnen. Volgens de mannen konden ze merken dat onze kinderen niet echt Hongaars zijn. Die vechten namelijk om de oren, die schijnen heel lekker te zijn. Tjitske vond het maar slim dat ze zelfs voor de vieze dingen een oplossing hadden. Zo ging de tong bijvoorbeeld naar de hond en andere dingen naar de kat en de vogels. Zelfs de nagels zijn nog bruikbaar, deze hebben het formaat van een borrelglaasje.
De meisjes hebben ook nog geholpen bij het schoonmaken. Ik blijf het maar een beetje luguber vinden. Maar zij vonden het interessant om een keer te zien en in Nederland zal dit niet gebeuren. Dat vonden mijn collega's maar vreemd, dat wij in Nederland thuis niet mogen slachten. Hier is het echt een feestdag als er thuis een varken geslacht wordt.
Aan meer dingen merken wij dat de mensen hier dichter bij de natuur leven. De meeste mensen verbouwen hier hun eigen groenten, aardappelen en fruit. In de dorpen kun je in de winkels ook alleen maar seizoens-groenten en fruit krijgen. Ook zijn er dus veel die hun eigen varkens of kippen houden voor de slacht. En alles wordt opgegeten. Als je hier bijvoorbeeld een kippenpootje krijgt dan zitten vaak de tenen er ook nog aan. Als je geluk hebt drijft er in je soep een hele vissenkop. Die koop je hier ook echt vers. In de Tesco zwemmen ze in een aquarium en kun je uitzoeken. Onze kinderen hebben de eerste keren hun ogen uitgekeken op de vlees- en visafdeling.
Zelfs bij de Tesco kun je trouwens zien wat voor seizoen het is. Importeren is vaak te duur. Het gebeurt regelmatig dat bepaalde groenten of fruit er niet zijn.
Vandaar dat wij vooral veel tomaten, verschillende soorten wortels en uien eten want dit is bijna altijd voorhanden.
Foto's volgen binnenkort nog.
Toen Tjitske dit hoorde, wilde ze ook wel graag mee. Vanochtend vroeg uit de veren want het slachten begon om 6 uur. Er worden hier bij het tehuis varkens gehouden en iedere dinsdag wordt er een geslacht.
De meisjes vonden het geweldig interessant. Het beest stond al alleen in een hok. Door vier mannen werd het vastgehouden en een daarvan stak een mes in de keel. Volgens de dames gilde het beest verschrikkelijk. Het bloed werd opgevangen, dat krijgen de kinderen morgen bij het ontbijt. Eet smakelijk :)
Daarna kon het in stukken snijden beginnen. Volgens de mannen konden ze merken dat onze kinderen niet echt Hongaars zijn. Die vechten namelijk om de oren, die schijnen heel lekker te zijn. Tjitske vond het maar slim dat ze zelfs voor de vieze dingen een oplossing hadden. Zo ging de tong bijvoorbeeld naar de hond en andere dingen naar de kat en de vogels. Zelfs de nagels zijn nog bruikbaar, deze hebben het formaat van een borrelglaasje.
De meisjes hebben ook nog geholpen bij het schoonmaken. Ik blijf het maar een beetje luguber vinden. Maar zij vonden het interessant om een keer te zien en in Nederland zal dit niet gebeuren. Dat vonden mijn collega's maar vreemd, dat wij in Nederland thuis niet mogen slachten. Hier is het echt een feestdag als er thuis een varken geslacht wordt.
Aan meer dingen merken wij dat de mensen hier dichter bij de natuur leven. De meeste mensen verbouwen hier hun eigen groenten, aardappelen en fruit. In de dorpen kun je in de winkels ook alleen maar seizoens-groenten en fruit krijgen. Ook zijn er dus veel die hun eigen varkens of kippen houden voor de slacht. En alles wordt opgegeten. Als je hier bijvoorbeeld een kippenpootje krijgt dan zitten vaak de tenen er ook nog aan. Als je geluk hebt drijft er in je soep een hele vissenkop. Die koop je hier ook echt vers. In de Tesco zwemmen ze in een aquarium en kun je uitzoeken. Onze kinderen hebben de eerste keren hun ogen uitgekeken op de vlees- en visafdeling.
Zelfs bij de Tesco kun je trouwens zien wat voor seizoen het is. Importeren is vaak te duur. Het gebeurt regelmatig dat bepaalde groenten of fruit er niet zijn.
Vandaar dat wij vooral veel tomaten, verschillende soorten wortels en uien eten want dit is bijna altijd voorhanden.
Foto's volgen binnenkort nog.
-
30 Juni 2010 - 13:05
Pietrik:
hallo allemaal,
Wat een belevenissen weer de afgelopen weken, ik vind het super om jullie verhalen te lezen.
groetjes Pietrik -
30 Juni 2010 - 15:31
Robert:
hoi iedereen, ik zoek nog steeds contact met de Friese familie, helaas geen reactie gehad bij de reactie van mij op het vorige verslag. Graag had ik wat meer geweten over de Hongaarse kindertehuizen.
email : argeentm@hotmail.com
-
01 Juli 2010 - 05:56
Tryn:
Hoi Allegear, prachtig machtig, Rennie jij had ook mee moeten gaan, dit beleef je nooit weer, tenzij... Hoe gaat het met de vakantie vd meiden vermaken ze zich wat, buiten deze belevenis dan om ? Hier is het nog steeds zonnig en warm , de tuin bloeit en groeit en ik heb mijn reis geboekt. Maandag de tickets en dinsdag het landarrangement bij Koning Aap. Dikke tut uit Boksum -
02 Juli 2010 - 08:00
Heit:
Hoi Jelle, Renske en bern. Doe't ik dit ferslach oer it bargeslachtsjen lies, skeat my in moaie útdrukking yn it sin: Trouwen en bargeslachtsjen, it hat beide syn útfallen. Mar sa te hearren falt it slachtsjen fan de baarch goed út. Dat de famkes net bang of huverich wiene! It is neat foar dij Renske, dat wit ik. As ik foarhinne it wurd bloed mar neamde waardtsto al raar. Dit moatte se dus fan Jelle hawwe. En wat it iten fan de seizoensgrienten oanbelanget: as wy dat hjir ek wat mear diene dan wie dat tink ik better foar it miljeu. Mar ja, wy binne bedoarn hen, wat we no hawwe wolle we net mear misse. En ik leau net dat de stikelbaarch it hinnepykje opiten hat, dat liket my wat in te grutte proai. Oant safier. Groetnis en in dikke tút.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
